Steven Baert

Ben je trots om vrachtwagenchauffeur te zijn? Wat maakt jouw job zo uniek en wat vertel je aan je vrienden over je job?

Ja, ik ben trots om chauffeur te zijn. Het is iets wat mij al van kleins af aan boeide. Iedere vakantie ging ik wel eens mee met de vrachtwagen. Eerst met een oom van mij, daarna met mijn pa en verschillende chauffeurs van transport Dewulf. Daar kreeg ik ook de smaak te pakken van meerdaagse ritten. Omdat ik zo snel mogelijk de weg op wou, heb ik in het 5de, 6de en 7de jaar middelbaar onderwijs de opleiding vrachtwagenchauffeur gevolgd in het VTI te Kortrijk om het vak te leren. Ondertussen werk ik reeds 20 jaar als chauffeur bij transport Dewulf. Wat het vak voor mij zo boeiend maakt, is het feit dat er nooit één dag hetzelfde is. Je weet nooit 100% hoe de dag zal verlopen, ook al heb je je dag perfect voorbereid. Dit schrikt vele mensen af, maar juist die onvoorspelbaarheid maakt het voor mij boeiend. Ik vertrek in België steeds met alles wat op een open vrachtwagen past richting Frankrijk, en ik keer terug met stro, hooi of vlas. Soms kom ik op toeristische plaatsen terecht met mooie uitzichten. Ik kan daar enorm van genieten, en dan denk ik: ik heb het wel getroffen...

De 'meeste gepassioneerde chauffeur' is uiteraard een zeer gemotiveerde chauffeur. Wat is het geheime ingrediënt in jouw dagelijks enthousiasme? Hoe komt het dat je graag vrachtwagenchauffeur bent én wilt blijven?

Een belangrijk ingrediënt is zeker een partner hebben die het vak wat begrijpt en die passie daarvoor steunt. Het is geen nine-to-five job, maar een job met onregelmatige uren. Een partner die achter je staat, is al de helft van het werk. Een tweede aspect waarom ik graag vrachtwagenchauffeur ben, is het feit dat ik graag onderweg ben. Ook het sociale karakter van de job (het contact met klanten en collega's onderweg) spreekt mij erg aan. Zoals eerder vermeld, schrikt het mensen af dat de job zo onvoorspelbaar is. Ik vind het daarentegen net fijn om in de cabine te slapen. Om 's morgens te vertrekken en niet te weten waar je 's avonds zal terechtkomen. Hierdoor blijft het avontuurlijk en boeiend aanvoelen. Ik rij soms ook met een meeneemheftruck, omdat bepaalde klanten hun bestelde goederen niet zelf kunnen lossen. Het is voor mij nog een extra uitdaging om de goederen precies te plaatsen waar de klant het wil. Als de klant tevreden is bij vertrek, ben ik ook tevreden.

De ‘meest gepassioneerde chauffeur’ is per definitie ook een verkeersveilige chauffeur. Hoe verwezenlijk jij dit in de praktijk?

-> Regelmatig de spiegels en ramen reinigen zodat je alles duidelijk kan zien. -> Niet veel aan de ramen hangen of plakken, zodat je geen extra dode hoeken creëert; -> Anticiperen door o.a. voldoende afstand te houden met de voorligger,.. -> Richtingsaanwijzers op tijd gebruiken zodat de medeweggebruikers weten wat mijn bedoeling is. - ...

Als vrachtwagenchauffeur heb je een geweldige en variërende job. Welke unieke gebeurtenis maakte jij ooit mee? Kon jij ooit op een uitzonderlijke manier de passie voor jouw job tonen?

Ik heb tal van anekdotes, maar 1 ervan speelde zich af in het centrum van Le Havre (FR), waar ik op dat moment bouwmaterialen moest leveren. Ik moest met mijn vrachtwagen een zeer krappe locatie achteruit binnenrijden om te kunnen lossen. Ik rij met een vrachtwagen met aanhanger met losse dissel, wat de klant vooraf al stress bezorgde omdat hij dacht dat het nooit zou lukken. Ze stonden met 5 man te kijken en te filmen hoe 'le petit Belge' zich achteruit naar binnen wurmde. Ik heb daar toen iedereen versteld doen staan. Achteraf kwamen ze mij zelfs feliciteren met mijn rijkunsten. Ik was natuurlijk fier op mezelf. Zo'n momenten maken de job, mijn passie nog een stukje mooier...